"De agent die gisteren in het Amsterdamse centrum een pakketbezorger met een taser beschoot, zag volgens de politie op dat moment geen andere manier om de situatie onder controle te krijgen. [...]

De politie meldt dat de man weigerde het busje te verplaatsen, waarop de agent hem meerdere malen om zijn rijbewijs en identiteitsbewijs vroeg. De man weigerde opnieuw, waarna de agent hem wilde aanhouden en hem naar een muur wilde brengen. Volgens de politie pakte de man de agent bij zijn pols, rukte die zich los en gebruikt hij de taser."

goed, even goed opletten dus. de politie verzekerde men er bij de invoering keer op keer van dat tasers alleen ingezet zouden worden als geweldsverminderend middel, als laatste middel voordat het vuurwapen erbij gepakt wordt, om zo de noodzaak voor het gebruik van een vuurwapen te verminderen. en dus *niet* als middel om meer geweld toe te passen. dat was de belofte.

in deze situatie pakte iemand een agent bij zijn pols, in omstandigheden die door de politie heel vaag gelaten worden, dus we weten ook niet waarom. is dat een situatie waarin een vuurwapen een proportionele reactie zou zijn? nee, absoluut niet. maar toch werd er een taser gebruikt, en nu verdedigt de politie dit publiekelijk als gerechtvaardigd gebruik. en dat druist dus recht tegen de eerder gemaakte beloftes in - er wordt nu een gevaarlijk geweldsmiddel gebruikt waar dat voorheen niet gebeurd zou zijn.

dit soort dingen zijn dus precies waarom mensen geen vertrouwen hebben in de politie en hun beloftes over proportionaliteit. ze beloven iets moois om een nieuw machtsmiddel erdoorheen gedrukt te krijgen, dan is het eventjes rustig, en vervolgens gaan ze het naar eigen inzicht op een veel extremere manier gebruiken, en proberen ze achteraf het frame publiekelijk te verschuiven om het als acceptabel en proportioneel neer te zetten. het is iedere keer hetzelfde verhaal, ook bij bijv. spionagewetten voor inlichtingendiensten.